POZOSTAŁA POMOC PSYCHOLOGICZNA
NOWOŚĆ! – Zajęcia TUS – Trening Umiejętności Społecznych
Relacje, emocje, pewność siebie i umiejętności potrzebne w codziennym życiu
Nie każde dziecko wie, jak dołączyć do grupy, rozpocząć rozmowę, poradzić sobie z odmową, powiedzieć „nie”, rozwiązać konflikt czy zareagować na krytykę. Dla jednych dzieci kontakty społeczne przychodzą naturalnie, inne potrzebują więcej wsparcia i możliwości przećwiczenia konkretnych sytuacji.
Czasem trudności są mało widoczne – dziecko jest ciche, wycofane, unika nowych osób i bardzo przeżywa ocenę innych. Innym razem pojawiają się częste konflikty, impulsywne reakcje, wybuchy złości, trudności z przegrywaniem czy współpracą.
Trening Umiejętności Społecznych (TUS) to praktyczne zajęcia rozwijające kompetencje społeczne i emocjonalne dzieci oraz młodzieży. Uczestnicy w bezpiecznych warunkach uczą się budować relacje, komunikować swoje potrzeby, lepiej rozumieć emocje oraz radzić sobie w trudnych sytuacjach społecznych.
Dla kogo przeznaczony jest TUS?
Zajęcia kierujemy do dzieci i młodzieży, które potrzebują wsparcia w obszarze relacji, komunikacji, emocji, samooceny lub funkcjonowania w grupie.
TUS może być odpowiednią formą wsparcia dla dziecka, które:
● ma trudności z nawiązywaniem i podtrzymywaniem znajomości,
● nie wie, jak rozpocząć rozmowę lub dołączyć do grupy,
● jest nieśmiałe, wycofane lub obawia się kontaktów z rówieśnikami,
● czuje się samotne, odrzucone lub niezrozumiane w grupie,
● obawia się oceny, ośmieszenia lub odrzucenia,
● ma niską samoocenę lub niewielką pewność siebie,
● ma trudność z wyrażaniem swoich myśli, potrzeb i własnego zdania,
● bardzo silnie przeżywa krytykę, odmowę, przegraną lub niepowodzenie,
● ma trudności z mówieniem „nie” i stawianiem granic,
● łatwo ulega presji innych osób,
● często wchodzi w konflikty z rówieśnikami,
● szybko się złości, frustruje lub reaguje impulsywnie,
● ma trudność z przegrywaniem, czekaniem na swoją kolej lub zmianą planów,
● ma problem ze współpracą i szukaniem kompromisu,
● ma trudności z rozpoznawaniem, nazywaniem lub wyrażaniem emocji,
● nie zawsze rozumie emocje, intencje lub zachowania innych osób,
● doświadcza trudności społecznych związanych m.in. z ADHD, spektrum autyzmu lub innymi trudnościami neurorozwojowymi.
Do udziału w TUS nie jest konieczne posiadanie diagnozy.
Z zajęć mogą korzystać również dzieci, które potrzebują dodatkowego wsparcia w zakresie pewności siebie, asertywności, radzenia sobie z emocjami, stresem czy budowania relacji.
Czego dziecko uczy się podczas TUS?
TUS nie polega wyłącznie na rozmowie o tym, jak „powinno się zachować”. Najważniejsze jest praktyczne ćwiczenie konkretnych umiejętności, które dziecko może później wykorzystywać w szkole, domu i relacjach z rówieśnikami.
Relacje i komunikacja
Podczas zajęć dzieci uczą się:
● nawiązywać kontakt i rozpoczynać rozmowę,
● dołączać do grupy i wspólnej aktywności,
● podtrzymywać rozmowę i zadawać pytania,
● aktywnie słuchać,
● wyrażać własne zdanie i potrzeby,
● uwzględniać perspektywę drugiej osoby,
● współpracować i szukać kompromisu,
● prosić o pomoc i pomagać innym.
Emocje i radzenie sobie ze stresem
Ważnym obszarem TUS jest rozwój kompetencji emocjonalnych. Dziecko uczy się lepiej rozumieć to, co dzieje się z nim i z innymi.
Pracujemy nad:
● rozpoznawaniem i nazywaniem emocji,
● zauważaniem sygnałów płynących z ciała,
● rozumieniem przyczyn własnych reakcji,
● radzeniem sobie ze złością i frustracją,
● kontrolą impulsywnych reakcji,
● obniżaniem napięcia,
● radzeniem sobie ze stresem w sytuacjach społecznych,
● bezpiecznym wyrażaniem trudnych emocji.
Nie uczymy dzieci, że złość, smutek czy lęk są „złymi emocjami”. Uczymy je rozpoznawać, rozumieć i wyrażać w sposób, który nie krzywdzi dziecka ani innych osób.
Konflikty, krytyka i niepowodzenia
Konflikty są naturalną częścią relacji. Dlatego podczas TUS dzieci uczą się:
● mówić o swoim punkcie widzenia,
● wysłuchać drugiej osoby,
● radzić sobie z różnicą zdań,
● szukać rozwiązań i kompromisów,
● reagować na zaczepki i prowokacje,
● radzić sobie z odmową,
● przyjmować konstruktywną krytykę,
● radzić sobie z przegraną i niepowodzeniem,
● podejmować kolejną próbę po porażce.
Asertywność i stawianie granic
Umiejętności społeczne nie oznaczają podporządkowywania się innym. Dziecko ma prawo do własnego zdania, potrzeb i granic.
Podczas zajęć ćwiczymy:
● mówienie „nie”,
● przyjmowanie czyjegoś „nie”,
● komunikowanie własnych potrzeb,
● stawianie granic,
● respektowanie granic innych osób,
● wyrażanie własnego zdania,
● reagowanie na presję rówieśniczą,
● rozróżnianie zachowania asertywnego, uległego i agresywnego.
Pewność siebie i poczucie własnej wartości
Powtarzające się konflikty, odrzucenie czy trudności z odnalezieniem się w grupie mogą wpływać na sposób, w jaki dziecko zaczyna postrzegać samo siebie.
Dlatego pracujemy również nad:
● dostrzeganiem własnych mocnych stron,
● budowaniem bardziej adekwatnego obrazu siebie,
● wzmacnianiem poczucia sprawczości,
● rozwijaniem pewności siebie,
● swobodniejszym wyrażaniem własnego zdania,
● stopniowym przełamywaniem nieśmiałości,
● przyjmowaniem komplementów,
● radzeniem sobie z błędami i niepowodzeniami.
Celem nie jest przekonywanie dziecka, że jest najlepsze, ale budowanie stabilniejszego poczucia własnej wartości, które nie zależy wyłącznie od opinii innych osób czy pojedynczej porażki.
Jak wyglądają zajęcia TUS?
Zajęcia mają przede wszystkim charakter praktyczny i aktywny.
W zależności od wieku i potrzeb uczestników wykorzystujemy:
● ćwiczenia grupowe
● odgrywanie scenek i ról
● modelowanie zachowań
● gry i zabawy
● zadania wymagające współpracy
● analizę codziennych sytuacji społecznych
● elementy psychoedukacji
● ćwiczenia dotyczące emocji
● techniki pomagające obniżyć napięcie
Dziecko może nie tylko dowiedzieć się, co można zrobić w danej sytuacji, ale przede wszystkim spróbować nowego zachowania, zobaczyć reakcję innych osób i otrzymać informację zwrotną.
Bezpieczna przestrzeń do ćwiczenia relacji
Zależy nam na stworzeniu bezpiecznej, przewidywalnej i wspierającej przestrzeni, w której dziecko może próbować, popełniać błędy i uczyć się nowych sposobów działania bez obawy przed wyśmianiem czy oceną.
Nie oczekujemy, że każde dziecko od pierwszego spotkania będzie swobodne i aktywne. Uczestnicy mogą stopniowo oswajać się z grupą i podejmować kolejne wyzwania w tempie dopasowanym do swoich możliwości.
TUS a ADHD i spektrum autyzmu
TUS może stanowić formę wsparcia również dla dzieci z ADHD oraz dzieci w spektrum autyzmu, jeśli doświadczają trudności w obszarze kompetencji społecznych lub emocjonalnych.
W przypadku ADHD możemy pracować m.in. nad impulsywnością, regulacją emocji, czekaniem na swoją kolej, słuchaniem rozmówcy, radzeniem sobie z frustracją, odmową i konfliktami.
W przypadku spektrum autyzmu obszary pracy dobieramy do indywidualnych potrzeb dziecka. Mogą obejmować m.in. rozumienie sytuacji społecznych, komunikowanie potrzeb i granic, rozpoznawanie emocji, radzenie sobie z nieporozumieniami oraz zwiększanie elastyczności w sytuacjach społecznych.
Celem nie jest uczenie dziecka maskowania swojej neuroróżnorodności ani udawania kogoś, kim nie jest. Chcemy rozwijać umiejętności, które pomagają dziecku lepiej rozumieć siebie i innych oraz zwiększają jego samodzielność w codziennych relacjach.
Dlaczego TUS odbywa się w grupie?
Umiejętności społecznych najlepiej ćwiczyć w relacji z innymi ludźmi.
W grupie pojawiają się naturalne sytuacje: ktoś ma inne zdanie, chce czegoś innego, odmawia, proponuje własny pomysł albo reaguje inaczej, niż dziecko przewidywało.
Dzięki temu pod opieką prowadzącego można przyjrzeć się temu, co się wydarzyło, poszukać innych sposobów reagowania i od razu przećwiczyć je w praktyce.
Najważniejsze jest dobre dopasowanie grupy
Nie każda grupa TUS będzie odpowiednia dla każdego dziecka. Znaczenie mają m.in. wiek, poziom rozwoju, sposób komunikowania się, indywidualne potrzeby oraz rodzaj doświadczanych trudności.
Dlatego przed rozpoczęciem zajęć może zostać przeprowadzona konsultacja kwalifikacyjna, której celem jest poznanie potrzeb dziecka oraz ocena, czy proponowana grupa będzie dla niego odpowiednią formą wsparcia.
TUS to nie nauka bycia „grzecznym”
Nie chcemy uczyć dzieci bezrefleksyjnego dostosowywania się do innych.
Dobre kompetencje społeczne oznaczają zarówno umiejętność budowania relacji, jak i umiejętność ochrony samego siebie.
Dlatego uczymy współpracy i słuchania innych, ale również mówienia „nie”, wyrażania własnego zdania, komunikowania potrzeb i stawiania granic.
Celem jest, aby dziecko lepiej rozumiało siebie i innych, czuło się pewniej w relacjach oraz posiadało konkretne narzędzia potrzebne do radzenia sobie w codziennych sytuacjach społecznych.
Zapisy i dodatkowe informacje: 721 717 705
Interwencja kryzysowa
Interwencja kryzysowa to krótkoterminowa, intensywna forma pomocy psychologicznej, skierowana do osób znajdujących się w stanie silnego obciążenia emocjonalnego lub nagłego kryzysu.
Celem spotkania jest:
● ustabilizowanie emocji i obniżenie poziomu napięcia,
● pomoc w nazwaniu i zrozumieniu doświadczanych uczuć,
● odzyskanie poczucia kontroli i bezpieczeństwa,
● opracowanie konkretnych strategii radzenia sobie w najbliższym czasie,
● wskazanie możliwych dalszych kroków oraz form wsparcia długoterminowego.
Interwencja kryzysowa jest szczególnie wskazana w sytuacjach doświadczenia nagłego kryzysu oraz gdy emocje stają się przytłaczające, a codzienne funkcjonowanie ulega znacznemu zaburzeniu.
Poradnictwo dla rodziców
Poradnictwo dla rodziców to forma konsultacji skoncentrowana na wspieraniu opiekunów w rozumieniu trudności wychowawczych oraz wzmacnianiu kompetencji rodzicielskich.
W ramach spotkania psycholog:
● analizuje kontekst rodzinny i relacyjny trudności dziecka,
● pomaga rozpoznać wzorce zachowań i reakcji emocjonalnych,
● proponuje konkretne narzędzia wychowawcze i komunikacyjne,
● wspiera rodziców w radzeniu sobie z napięciem, stresem i emocjami.
Poradnictwo ma charakter praktyczny i wspierający, skupiony na realnych rozwiązaniach możliwych do zastosowania w codziennym życiu.
Psychoedukacja ADHD
Psychoedukacja ADHD to spotkanie o charakterze edukacyjnym, którego celem jest pogłębienie wiedzy na temat ADHD oraz przekazanie praktycznych strategii wspierających codzienne funkcjonowanie.
Usługa skierowana jest do:
● osób z rozpoznanym ADHD,
● partnerów, partnerów/partnerek,
● członków rodziny i bliskich.
W ramach spotkania omawiane są m.in.:
● mechanizmy funkcjonowania uwagi, impulsywności i regulacji emocji,
● sposoby radzenia sobie z trudnościami w codziennym życiu,
● narzędzia wspierające koncentrację, organizację i samoświadomość.
Psychoedukacja sprzyja lepszemu zrozumieniu ADHD, zmniejszeniu napięć w relacjach oraz budowaniu bardziej wspierających strategii funkcjonowania.
Pomóż sobie i bliskim
Jestem magistrem psychologii o specjalności klinicznej i wychowawczej dzieci i młodzieży.
Doświadczenie zawodowe zdobyłam podczas wielu praktyk psychologicznych, m.in. w HR, sądzie, oświacie i diagnostyce psychologicznej.
Mam doświadczenie w pracy z osobami dorosłymi, a także z dziećmi i młodzieżą.